Paranormaal Forum / Paragnosten en Mediums / Ervaringen / Ziel van je ooit toekomstig kindje al voelen
| Ingezonden: 26 Jan 2012 17:26 | |
|
Geregistreerd gebruiker Nu offline |
Inzendingen: 12 Deelnemer sinds: Jan 2012 |
|
Hey allemaal,
ik vroeg me even af of er meer mensen zijn die mijn verhaal bekend voorkomt. Ik heb nog geen kinderen en ben er ook nog lang niet aan toe, maar ik ga binnenkort wel samenwonen en ik weet gewoon dat hij mijn ware is. Ik heb al diverse beelden van de toekomst gezien en ik weet ook dat hij en ik kinderen zullen krijgen. Laatst voelde ik een onbekende energie dichtbij me, maar toch op een bepaalde afstand. Juist doordat het bewust op wat verder afstand werd gehouden, viel het me op. Voordat ik uberhaupt contact zocht met deze persoon, voelde ik zo'n vlaag van liefde door me heenschieten, maar geen gewone liefde, moederliefde. Me gids heeft me toen verteld dat het de geest was van mijn ooit toekomstige kindje. Ik vond het zo mooi, gewoon op het moment dat ik het voelde, een kwestie van nog geen seconde, voelde ik onvoorwaardelijke liefde voor dat zieltje. Nu voel ik de geest nog steeds vaak bij me, wel weer op die bepaalde afstand, maar ik vind het gewoon bijzonder. Hebben meer mensen dit meegemaakt? Dat ze de geest van hun kindje al hebben ontmoet, voordat het uberhaupt is geboren en ook voordat ze zwanger waren? (in feite dat je in het stadium 'ooit kinderen willen, maar nu nog niet'bent.) |
|
| Ingezonden: 26 Jan 2012 19:58 | |
|
Geregistreerd gebruiker Nu offline |
Inzendingen: 811 Deelnemer sinds: Feb 2010 |
|
Ik heb 5 jaar voordat we kinderen kregen een beeld gekregen van een jongen met een jonger zusje. Dit visioen kreeg ik later nog een keer, met hierbij een vaag beeld van een 3e.
Van de jongen wist ik al 3 jaar van te voren hoe hij moest heten. Ze zijjn er beiden gekomen. (qua uiterlijk klopt ook aardig) Toen ik zwanger was van mijn zoon, werd ik 's nachts wakker en zag ik de contouren van een meisje, welke zei: Oma, ze kan me zien! Een klein jaar geleden had ik dat ik spontaan heel erg bezig was met meisjesnamen. Het voelde alsof er nog een zieltje stond te wachten op ons. Ik voelde haar op een of andere manier ook heel erg. Ik was helemaal in de wolken.... Maar omdat de laatste zwangerschap een aanslag was geweest op mijn lijf, en dit blijvende gevolgen had, heb ik heel bewust stil gestaan of ik het wel aankon, en het antwoord was helaas nee.... Ik heb hierom heeeeeel veel verdriet gehad: ik kende ons 2e meisje al voordat ze er was, en had haar graag een plekje hier gegeven, maar niet als het ten koste van mijzelf moet gaan, want een moeder die dan nog verder achteruit gaat, daar hebben de kinderen ook niks aan. Maar wat was dit hard.... het leek net alsof ik een abortus pleegde... |
|
| Ingezonden: 26 Jan 2012 20:58 | |
|
Geregistreerd gebruiker Nu offline |
Inzendingen: 281 Deelnemer sinds: Dec 2011 |
|
Mooie verhalen.
Jammer van dat verlies Roosmarie... |
|
| Ingezonden: 26 Jan 2012 22:37 | |
|
Geregistreerd gebruiker Nu offline |
Inzendingen: 12 Deelnemer sinds: Jan 2012 |
|
Heftig verhaal, en sorry als ik nare herinneringen terughaal.
Wel fijn vind ik om te weten dat meer mensen begrijpen wat ik bedoel met mijn verhaal en het ook kennen |
|
Pagina's: 1
