leven met een paranormale partner

Paranormaal Forum / Paranormaal Algemeen / Nieuws / leven met een paranormale partner

Ingezonden: 27 Apr 2008 21:39
Geregistreerd gebruiker	Inzendingen: 2 Deelnemer sinds: Apr 2008
hallo. Ik ben op zoek naar iemand die mij (uit ervaring)kan helpen bij het begrijpen van het paranormale wereldje en met name vanuit het oogpunt dat je als niet paranormaal begaafd persoon, samen leeft met iemand die dat wel is. helder horend, helder ziend, helder ruikend, helder voelend en magnetiseur. wij wonen zins kort samen en het lijkt wel als of we op totaal verschillende golf lengtes denken en praten. ook in beslissingen die hij neemt laat hij zich leiden door zijn helderziendheid en is er totaal geen ruimte voor een andere inbreng of kijk op zaken. ook het contact (spiritueel) met andere begaafde is voor mij iets dat ik helemaal niet kan plaatsen binnen onze relatie. de (liefde)voor en tussen begaafde maakt mij erg onzeker omdat ik hier totaal geen inlevings gevoel bij kan vormen. vertrouwen binnen een (normale) relatie is al belangrijk maar binnen een spirituele relatie is dit nog veel sterker is de afgelopen weken gebleken. kortom: wie heeft deze zelfde ervaring (begaafd of niet begaafd) en kan mij een eindje in de goede richting duwen. vriendelijke groet, Maycelangelo.

Ingezonden: 29 Apr 2008 23:00
Peter
Ik heb hetzelfde voor. Zelf heb ik bepaalde gaven die nog in ontwikkeling zijn, maar waardoor ik er ook open voor sta. Mijn vriendin gelooft er niet zo in, hoewel ze haar best doet, maar zoals je zegt, op verschillende golflengtes. Als "normaal" iemand die nog geen ervaringen ermee heeft gehad, is het moeilijk om in de gedachten van de andere te staan en het proberen te begrijpen, zorgt ervoor dat je nog meer naast elkaar zit, omdat je het probeert te begrijpen, zonder dat je het zelf "kent" en dan komen er dikwijls, zoals in mijn relatie, misverstanden, omdat zij het opneemt van "je beelt het in" terwijl het niet zo is. Wij hebben het zo "opgelost" dat wanneer ik zoiets heb, dat ik het haar zeg, zodat ze weet dat ik ermee in mijn hoofd zit, maar ik vraag geen antwoord of reactie erop, omdat deze meestal verkeerd overkomt, zonder het de bedoeling is. Het heeft al verschillende keren een discussie geweest, binnen en buiten mijn relatie, maar kan er niets aan veranderen. Beste voorbeeld was onlangs op mijn werk. Collega vroeg mee te gaan naar hem thuis, maar ik had slecht gevoel. Kameraad die was verongelukt stuurde me precies beelden door, waardoor ik niet wou vertrekken. Mijn collega wou me niet geloven omdat hij vind dat het maar in mijn hoofd zit. Dus ik ga mee, tot op 15 km en toen had ik bijna een ongeval door iemand de me plots de pas afsneed. Ben onmiddelijk teruggekeerd en de volgende dag zei hij dat ik er mij maar moest overzetten. En net zo'n reactie komt hard aan, omdat ik weet dat dat niet gaat, die beelden hangen in mijn hoofd voor verschillende dagen. En mijn vriendin weet intussen dat als ik ergens een slecht gevoel over heb, dat ze me moet laten doen, omdat het elke keer "uitkomt". Dus, probeer het niet teveel te begrijpen, maar breng gewoon begrip op als er zoiets is. En ik bedoel het niet slecht, want je zal er wel begrip voor hebben, aangezien je raad vraagt. Mvg Peter

Ingezonden: 30 Apr 2008 19:45
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 3 Deelnemer sinds: Apr 2008
Ik had iets soortgelijks. Ik zie en hoor dingen die mijn partner niet kan waarnemen. Steeds als ik over iets een sterk gevoel kreef of ik iets wist zonder dat daar een aanleiding voor was, probeerde hij daar een logische verklaring voor te vinden, terwijl ik wist dat die er niet was. Ik voelde me daar een lange tijd erg onbegrepen door, maar ben er goed met hem over gaan praten. Nu is het zo dat hij mij in mijn waarde laat, en ik ook zijn wereldvisie accepteer. Hij gelooft dat ik (o.a.)bepaalde dingen kan zien die niet iedereen ziet, en vraagt ook verder als ik erover vertel. Nu niet meer om er een verklaring achter te zoeken, maar om te weten wat er in mij omgaat, en hoe ik me daarbij voel. Ik op mijn beurt weet dat ik alles tegen hem kan zeggen, maar geef hem een verkorte uitleg van dat wat hij vraagt. Zo is het niet te gecompliceerd, maar accepteren we wel elkaars 'golflengte', en oprecht ook. Zoals Peter hierboven zei: breng begrip op. Dat bleek in ieder geval voor mij ook voldoende. Je hoeft niet alles te begrijpen, maar je kunt er dan alsnog over praten, mocht je partner daar behoefte aan hebben. Groetjes, Bloem

Ingezonden: 30 Apr 2008 20:24
Geregistreerd gebruiker	Inzendingen: 2 Deelnemer sinds: Apr 2008
Hey Bloem. bedankt voor je reactie. het is in ons geval alleen zo dat hij heel sterk het gevoel krijgt dat onze relatie geen stand zal houden. Hij zegt soms zulke erge dingen tegen mij over bijv. vreemd gaan, dat ik de reden ben dat de relatrie stuk zal gaan omdat hij doorkrijgt dat ik dat ga doen en dit maakt mij natuurlijk onzeker. deze onzekerheid voelt hij dan weer en dat is voor hem weer een bepaalde bevestiging van zijn gave. nu is hij zelf meerdere malen binnen een relatie aan de kant gezet voor een andere partner en ik vermoed dat hij daarom hier ook zo sterk op reageerd. hij geeft ook aan dat door zijn sterke helder voelendheid hij voor meedere mensen liefde kan voelen en dat hij sexueel gestimuleerd wordt door iemands geestelijke toestand en niet door de persoon zoals andere mensen mij zien. ook zijn behoefte aan vrijheid binnen een relatie is zo sterk dat wij op dit moment amper tot elkaar kunnen komen. als er dan een keer een moment is dan wordt hij weer in beslag genomen door iemand die in contact met hem wil komen waardoor hij weer helemaal in zich zels keert. kunnen mensen met deze gave zich niet op een of andere mannier blocken voor mensen die contact met ze zoeken. ik ben op dit moment ook meer met mijn geestelijke (ik) bezig dan met het opbouwen van onze relatie. ik geloof hem helemaal als hij zegt dat hij van mij houdt en dat hij mij een topgozer vindt, maar wat heb je er aan als je niet die zelfde mannier van gave hebt en dus niet echt duidelijk in elkaars behoeft kan voorzien. kan ik deze gave ook ontwikkelen of iets eigen maken waardoor die geestelijke afstand tussen ons niet zo groot blijft. maycelangelo

Ingezonden: 30 Apr 2008 20:47 Laatst gewijzigd door: Bloem
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 3 Deelnemer sinds: Apr 2008
Hoi Maycelangelo, Je zegt: 'Het is in ons geval alleen zo dat hij heel sterk het gevoel krijgt dat onze relatie geen stand zal houden. Hij zegt soms zulke erge dingen tegen mij over bijv. vreemd gaan, dat ik de reden ben dat de relatrie stuk zal gaan omdat hij doorkrijgt dat ik dat ga doen en dit maakt mij natuurlijk onzeker.' Dit klopt niet, dit is onterecht van jouw partner. Dit klinkt mij in de oren als: 'Ik weet dingen die jij niet weet en ik weet het lekker toch, ik kom overal achter.' Ik kan niet omschrijven wat ik hierbij voel, wél dat hij zijn gave op een verkeerde manier naar jou toe uit. Ik kan zeker snappen dat, als het op deze manier gaat, jij het gevoel hebt niet te kunnen opboksen tegen zijn gevoelens en uitingen. Daar is een relatie sowieso niet voor bedoeld. Ik heb het idee dat hij zelf niet zo goed weet wat hij met zijn 'gave' aan moet. Op deze manier is het voor jou niet meer 'een kwestie van accepteren' meer, maar dit lijkt op 'niet in de mogelijkheid zijn' zijn gave te accepteren. Vooral ook omdat zijn onzekerheid in de weg zit. Ik twijfel er zelf sterk aan of zijn onzekerheid zijn gave niet in de weg zit, al dan niet zwaar teniet doet. Dus: dat hij dénkt dat het mis zal gaan, en niet dat hij dat perse voelt/doorkrijgt. Dat het zelfs misschien losstaat van zijn gave, en dat het wat betreft jullie relatie meer om paranoïde gedachten gaat. Zeker gezien zijn ervaringen uit het verleden. Tegen jou wil ik zeggen, en dat is voor ieder mens goed, hoe nuchter ook : volg je intuïtie. En gebruik hierbij ook je gezonde verstand. Het klinkt cliché, maar je voelt vanzelf wat je moet doen tegen/met deze situatie. Misschien weet je het zelfs al. Sterkte!

Ingezonden: 01 Mei 2008 08:39
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 32 Deelnemer sinds: Mrt 2007
Hallo allemaal. Eens in de zoveel tijd gaan mijn gedachten uit naar dit forum en dan weet ik dat ik weer eens moet "langswippen" (zo ook nu). En ja hoor met het lezen van dit bericht wordt het even vlop heel druk om me heen omdat er tijdens het lezen zoveel gedachten door mijn hoofd spoken dat ik mezelf moet dwingen alle reacties te lezen en daarna pas op te schrijven wat er in me op komt. Allereerst wil ik zeggen dat ik me helemaal bij Bloem aan kan sluietn wat betreft de reactie van je vriend! Het is absoluut een heel groot deel zijn onzekerheid en daarbij heb ik heel sterk het geveol dat hij van mening is dat omdat hij "bijzonder" is hij er automatisch vanuit gaat dat ij daarom tegen hem opkijkt. Kijk ik weet inmiddels dat ik enorm bof met mijn echtgenoot die mij niet alleen vrij laat hierin maar ook vaak als mijn gedachten in de knoop zitten vaak door een heel nuchter antwoord kan laten inzien waar ik over struikel (want het kan soms best vermoeiend zijn). Je zegt, zijn gedchaten worden vaak zo afgeleid (zelfs als jullie samen zijn) dat hij op dat moment direct gehoor geeft aan hetgeen zich op dringt aan hem. Jeetje daarzou ik doodmoe van worden EN laten we aub duidelijk zijn er geldt maar een gulden regel in deze wereld "JOU WIL IS WET" M.a.w. als ik effe geen zin heb om klaar te staan (omdat ik het druk heb of gewoon geen tijd) dan zeg ik gewoon in gedchaten "nu even niet" en dan wordt er gewoon geluisterd. Als blijkt dat het ECHT dringend is merkik dat ook snel genoeg aangezien diegene die zich op dat moment kenbara maakt dan me "lastig" blijft vallen maar op zo'n manier dat ik er wel aandacht aan moet besteden. In mijn geval uit zich dat vaak in bepaalde dingen die ineens gebeuren en die ik niet kan plaatsen met hetgeen waar ik mee bezig ben. Kijk als ik met mijn werk bezig ben en ik zit aan de telefoon of ik doeiets waar ik mijn kop bij moet houden dan zit ik er niet op te wachten ondrebroken te worden. Maar als op datmoment er even aan de bel wordt getrokken en het is echt zeer dringend dan weet ik inmiddles ook wel dat ik het niet moet negeren. Maar goed zo wekt het bij mij en ieder heeft zijn eigen manier van reageren. Jouw vriend heeft heel sterk de indruk dat hij om zijn gave in de steek wordt gelaten (althans dat is wat ik heel duidelijk voel) hij heeft geaccepteerd dat er iets bijzondres aan hem is en heeft jou daar deel van gemaakt. Omdat je zo te horen een nuchter persoon bent (eerst zien dan geloven) maar ook duidelijk interesse hebt in hetgeen hem bezighoud merk hij dat er een bepaald contact is tussen jullie. Die band zou ik willen opschrijven als, "hij loopt af en toe met zijn hoofd in de wolken, en jij zorgt ervoor dat hij op tijd neyjes met zijn beide benen op de grond blijft" Zo kanik het het beste omschrijven. Ik vind het wel een beetje egoistisch van hem dat hij jou op dez emanier probeert te intimideren (ja want dat is het en niet anders) door te zeggen :ik weet datjeop een gegeven moment tch bij mij weg gaat" Dat is zijn onzekerheid die spreekt enheeft niet met jouw gevoeens voor hem te maken. Ikzou haast willen zeggen (neem me niet kwalikj dat ik zo direct ben) "als hij zo goed kan aanvoelen wat er om hem heen gebeurd en hij is daar zo mee bezig, laat hij dan eens ECHT afstemmen op jou en jouw gevoelens zodat hij daadwerkelijk weet wat je voor hem voelt" Sorry hoor maar als iemand daadwerkelijk zuiver bezig is met dit soort zaken en dat op dez emanier bijna wil afdwingen van iemand n zijn directe omngeving zou ik haast willen schreeuwen STOP. Je gebruikt je gave o een verkeerde manier, je hebt ook recht op je eigenleven en je bent niet in dienst van diegene die al "boven"zijn. Natuurlijk heeft jou vriend niets voorniets deze gave maar misschienmoet hij een stil staan bij het feit dat een raletie hebben met een nogal nuchter persoon mogelij voor hem een hele wijze les bevat. Is hij soms bang dat hij zijn gave kwijt raakt doordat hij meer inhet heden leeft? Geloof me dat kan niet. Als het is voorbestemd om bepaalde dingen te kunnen, zien of voelen danis dat voorbestemd. Maar dan is het nog steeds de keuze van de individu op zich opp hij /zij daar wat mee wil. JOuw wil is wet, zeg dat maartegen hem, m.a.w. woordenals hij met jou wat tijd doorbrengt dan moet hij zijn aandacht aan jou besteden en niet voortdurend lastig gevallen worden door anderen die hemn nodig hebben. Vraag hem eens hoe hij het zou vinden als hij met jou samen is en jullie hebben een fijn moment en jouw telefoon gaat en terwijl hij op dat moment alleen maar met jou en jullie raltie bezig is, en jij neemt op en begint een gesprek met een ander daarmee aangevend dat hij er op dat moment even niet toe doet? Dan zal hij mogelijk begrijpen dat wat het met jou doet als hij weer even ineens geen tijd voo rje hebt. Een relatie vereist medewerking van 2 kanten en niet zoals hij het nu doet waarbij alles om hem heen draait. Ik denk dat als jij hem gewoon eerlijk zegt dat je probeert te begrijpen waar hij mee bezig is en dat als jij in zijn ogen iets niet interessant vind of gewoon niet gelooft dat dat waar kan zijn dat dit niets met hem als persoon te maken heeft maar dat het je gewoon wat schrik aanjaagt. Hoe denk je dat ik me voelde de 1e keer dat mijn vader even gedag kwam zeggen toen hij pas 6 maanden dood was? Nou ik zal je zeggen het klamme zweet brak me uit ik ben de rest van de nacht wakker gebleven en de volgende ochtend durfde ik niet eens te vertellen aan mijn man wat er was gebeurd. Waarom? deels omdat ik bang was dat hij het niet zou geloven maar ookomdat ik zelf zoiets had van ëcht niet. Omdat ik toch sterk de behoefte had mijn vader te zien (hij is letterlijk van de ene op de andere sec. dood neer gevallen) wilde ik het toch niet helemala van me afschuiven en besloot toch te vertellen dat ik van hemgedroomd had (daarbij vermijdend te zeggen "oh ja hij zat op het voeteneind ook") Grappig genoeg was de recatie van mijn man hetgeen die er voor zorgde dat ik het een plje kon geven. Hij zei "ja luister jij wiltoch graag nog een hartig woordje met hem spreken"! Tja en dan droom je over hem en vervolens heb je er slapeloze nachten van. Wat wil je nu eigenlijk? Dara ben ik over na gaan denken en besloot ik dat ik er niet bang van zou zijn als ikover hem droomde maar dat ik ongeveer mijn bed onder zou piesen als ik hem weer zou zien. Sindsdien droom ik alleen van hem en soms kan ik hem vragen langs te komen en soms komt hj uit zichtzelf. In ieder geval wil ik hiermee zeggen het gebeurd op MIJN voorwaarden. Ik heb ervoor gekozen dat ik er inder angst voor heb als iets in mijn droom gebeurd en zodoende droom ik vaak over hem of andere zaken. Het heeft er voor gezorgd dat ik ben na gaan denken over een heleboel zaken en uiteindleijk heeft een gesprek met eengoede vriendin ervoor gezorgd dat ik verder ben gaan spitten. Zo vertelde zij dat zij over hem gedroomd had op exact hetzelfde moment dat ikdat had gedaan. Om een lang verhala kort te maken, zij stelde voor dat ik eens een mediudm bezocht en mijn vragen stelde die mij dwars zaten. Tja en de enige reden waarom ik daarmee instemde was omdat zij wel de laatste was van wie ik verwachtte zoiets voor te stellen. NU ben ik inmiddels bijna 6 jaar verder en heb ik een grote persoonlijk groei meegemaakt. In jouw geval zou ik alleen willen zeggen, bespreek het met hem en luister dan naar je eigen gevoel. Die zal je niet bedonderen. En als je de volgende keer weer twijfelt aan het feit of je je vriend serieus moet nemen onthoud dan dit "je bent niet voo rniet op deze site terecht gekomen met je vragen" Dus je bnet er toch mee bezig en of dat nou gaat om begrip te krijgen of wat dan ook, ik ben van mening dat het gebeurd met een reden. aarom heb je uitgerekend een relatie met iemand die zo is? Zit er mogelijk een belangrijke levensles in voor jou? Moet je je misschien at meer open stellen voo rhetgeen er om je heen gebeurd? OF moet hij eerder iets van jou leren en dan met name dat hij ook een gewoon alledaags leven heeft naast hetgeen waar hij zich mee bezig houd? Ik denk dat er een middenweg is zit. Praat met hem en vertel hem gewoon dat je mogelij iets te nuchter bent naar zijn zin maar dat dit niet automatisch betekend dat het je helemaal niet interesseert. Ikdenk dat je een hoop beriekt door gewoon te zeggen wat je voelt en hem ook de gelegenheid te geven hetzelfde te doen. En ik blijf bij mijn tip "vraaghem echt op jouw te concentreren zodathij kan zien en voelen wat je ect voo rhem voelt Dan zal hij weten hou fijn het is metiemand om te gaan die hem niet direct voor gek verklaard want geloof me ook dat is erg vermoeiend. Succes Rolleke

Ingezonden: 03 Okt 2008 08:27
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 5 Deelnemer sinds: Aug 2007
Hy Maycelangelo Jij hebt daar een groot probleem wat heel erg moeilijk op te lossen is. Mijn vrouw is medium. Ik voel ook het een en ander aan. Ik kan daardoor een klein beetje begrijpen wat mij vrouw bedoelt of meemaakt. Ik zit dus in een minder moeilijk situatie dan jij. Het enige wat ik je kan adviseren is je zo goed mogelijk te informeren / zo veel mogelijk over te lezen. Ga desnoods naar iemand die jou kan leren het te begrijpen. Een spiritueel / paranormaal leraar. Ik kan je verzekeren dat ieder persoon in enige maten paranormaal / spiritueel begaafd is alleen allemaal op eigen niveau. Niet ieder schilder is een Rembrand of een Appel toch kan iedereen wel iets tekenen. Als je er echt niet mee uit de voeten kan dan moet je wel heel zeker weten of je genoeg van die persoon houd om die weg te gaan. Ik kan je verzekeren dat het soms heel erg mooi kan zij en soms heel erg moeilijk. Ik ben nu bijna 64 en ga circa 35 jaar mee op het spirituele pad en heb de meest wonderbaarlijke en liefdevolle dingen meegemaakt. Het was soms heel moeilijk maar meestal erg mooi en indrukwekkend. Ik zou het voor geen goud hebben wille missen. De belangrijkste basisregel die ik heb geleerd geef ik je hierbij mee, ALLES IS GEBASEERD OF LIEFDE hoe je er ook naar kijkt als je echt en eerlijk zoekt zal je op de duur tot de zelfde conclusie komen Liefdevolle Groet Bart

Ingezonden: 03 Okt 2008 09:58
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
hoi ik ben voor een gelijkwaardige relatie.Het moet niet zo zijn dat de 1 meer zou kunnen zijn omdat hij paranormaal is.Degene die niet paranormaal is heeft een kleine maar heel zware taak om er iets van te begrijpen.Begrijpen wat ongrijpbaar is laat zeggen. Zolang de relatie eerlijk is en open is er geen probleem,anders maken dat je wegkomt. is het echt leuk steek er dan energie in. Bart ik hoop dat dat zo is:alles is gebasseerd op liefde.Er gebeuren hele gekke dingen op de aardbol

Ingezonden: 03 Okt 2008 13:25
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 24 Deelnemer sinds: Aug 2008
In de tijd dat ik nog regelmatig uitging, en net als velen op zoek naar een levenspartner, deed ik t.o. het andere geslacht wel eens uitspraken over de dingen die ik waarnam op dit gebied. Meestal werd ik niet begrepen, soms uitgelachen of bespot. Het is in deze tijd ook nooit iets geworden m.b.t. een leuke relatie. Ik ben wel aan een leuke vrouw gekomen hoor, via mijn (toenmalige) werkgever. Toch voel ik het gemis in die periode aan een partner soms nog wel. Maar ja, niet zeuren zegt men dan. En dat is ook zo, vind ik. Want je hebt, voordat je incarneerde, met je spirituele begeleiders afgesproken wat je in dit leven wilde leren, en je hebt een glimp van dat leven mogen ontvangen...Klinkt voor mij aannemelijk... Voor u ook..? Warme groet, Antoon.

Ingezonden: 03 Okt 2008 14:19
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
klinkt aannemelijk maar er komt veel meer bij kijken dan dat alleen.externe factoren kunnen het je knap lastig maken.ik hoop dat die factoren er wat van leren en ik niet alleen.

Ingezonden: 03 Okt 2008 16:05
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 5 Deelnemer sinds: Aug 2007
Voor zover ik het kan overzien ben ik het met je eens. Ooit maakte we een keus dit leven te beleven om te leren en te groeien. Aanvaarding is een bijna onmogelijke taak maar niet aan te ontkomen. Waar je in dit leven voor weg loopt kom je in een volgende weer tegen net zolang tot je het hebt aangegaan of beter gezegd beleeft.

Ingezonden: 03 Okt 2008 16:41
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
voor mijn idee loop ik nu nergens voor weg,dus blijf ik keihard hopen op verbetering van iets waar ik helemaal niets van snap... ik kan mij niet voorstellen,sta je daarvoor een rij met levens euh doe mij die maar enne kunnen we dat niet weglaten????Deze opmerking is niet bedoeld om te beledigen.een grapje tussendoor..

Ingezonden: 04 Okt 2008 09:15
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 5 Deelnemer sinds: Aug 2007
Een grapje is zeer welkom. Er word genoeg gezeurd. Maar als jij je voldoende te vrede en voldaan voelt dan zal het wel goed zijn. Als je achteraf beseft iets over het hoof te hebben gezien dan merk je dat vanzelf wel. Misschien heb ik het wel helemaal verkeerd en komt er helemaal geen volgend leven en zijn we overal vanaf wanneer we onze ogen sluiten. Blijf natuurlijk de vraag waar al de informatie die ik zelf ook heb ontvangen vandaan komt. Fantasie ? misschien maar waar ontstaat dat dan weer uit. Zo zie je maar weer er zijn veel meer vragen dan antwoorden en ieder antwoord werpt nieuwe vragen op. Er valt niets te bewijzen alleen wat je zelf voelt telt. Als een ander iets zegt en jij voelt dat aan als plausibel, je heb vertrouwen in die persoon, dan is het voor jouw aannemelijk wat er word beweert.

Ingezonden: 04 Okt 2008 16:59
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
ik geloof gerust dat er meer is tussen hemel en aarde alleen vind ik dit leven op dit moment belangrijker dan het feit dat ik ooit een koning ben geweest of dat er overleden zijn die mij helpen.op zich ben ik vereerd maar dat heeft dan toch iedereen of trek ik het te veel naar het normale? toch denk ik dat dat belangrijk is dat iedereen een beetje normaal blijft doen,normen en waarden,een beetje beleefdheid zou een hoop schelen in de wereld,ook in de paranormale wereld.

Ingezonden: 06 Okt 2008 22:25
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 5 Deelnemer sinds: Aug 2007
Je hebt volkomen gelijk. Hier en nu is het belangrijkste.

Ingezonden: 07 Okt 2008 06:38
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
Ik heb een man,twee kinderen,een hond,twee katten en een konijn.Mijn man werkt fulltime,mijn dochter zit op het vervolg,mijn zoon in groep 8. ik schrijf kindermusicals die we met een team uitvoeren, doe mee aan een kunstproject en geef tekenles aan huis en in projecten.Mijn man is jeugdvoorzitter van de voetbal,mijn dochter basketbalt waar ik actief help en mijn zoon zit op voetbal. Daarnaast is er een huishouden waarin we streven dat we normaal met elkaar omgaan.we eten aardappels,groente en fruit,maar ook patat.als ik geen zin in het huishouden heb sla ik wel s wat over. maar ook dat is onder controle. We hebben veel contact met familie en vrienden. Kennelijk is dit zo interessant dat iemand die paranormaal begaafd is dit achter onze rug ons leven uitvergroot op internet.Wat een lol.De man heeft kennelijk zo'n leeg leven dat hij het nodig acht om te doen.Eerlijk gezegd ben ik woest, en ik probeer te achterhalen waar alles zich afspeeld omdat hij niet alleen mij pijn doet maar ook mijn naaste familieleden,vrienden en kenissen.ik vind het heel gek dat het toegestaan wordt en dat mensen zich afkeren van een feit wat zoveel continue op het spel zet.Mensen hebben recht op privacy en hebben recht op te zijn wie je bent en ook je gedachtegoed is zo prive en zo belangrijk om processen door te gaan eer je handelt.Een paragnost was in mijn ogen iemand die vermogen heeft om anderen te helpen, niet zo naar beneden te schoppen dat je bijna niet meer boven komt.ik heb een paragnoste gesproken en die was zo verschrikkelijk boos op het handelen van deze man.het was een hele stap eindelijk iemand die bevestigde hoe het zit.ze heeft mij een aantal adviezen gegeven hoe te handelen,maar deze man is actief nog steeds met het inmengen waar hij niet thuis hoort.ik wil het weg hebben. inmiddels is op dit moment de situatie aardig onder controle maar het moet weg.Dit hoort niet.mijn kinderen hebben recht op een normale jeugd.net als alle anderen.zou er iemand zijn die begrijpt wat ik/wij meemaken??

Ingezonden: 07 Okt 2008 21:55
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 5 Deelnemer sinds: Aug 2007
Beste djazz Dit is wel heel erg hevig daar moet ik eens goed over nadenken voor ik er iets over zeg. Kom later hierop terug. Groetjes bart

Ingezonden: 08 Okt 2008 07:38
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
in ieder geval al bedankt voor deze reactie. misschien kun je je voorstellen dat ik in een soort van(hele enge)film ben beland.ik wist niet never nooit niet dat dit kon en dacht eigenlijk dat ik alles in het (normale )leven wel een beetje kende. als moeder zijnde is dit vreselijk.ik kan goed discusieren,praten,over situatie's nadenken ect. maar het is zo geweest dat ik op die manier word uitgeschakeld.dit is een andere dimentie. op dit moment merk ik ook dat er goede dingen gebeuren(gelukkig)maar het feit is dat het nog steeds gaande is.

Ingezonden: 08 Okt 2008 07:44
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
in ieder geval al bedankt voor deze reactie. misschien kun je je voorstellen dat ik in een soort van(hele enge)film ben beland.ik wist niet never nooit niet dat dit kon en dacht eigenlijk dat ik alles in het (normale )leven wel een beetje kende. als moeder zijnde is dit vreselijk.ik kan goed discusieren,praten,over situatie's nadenken ect. maar het is zo geweest dat ik op die manier word uitgeschakeld.dit is een andere dimentie. op dit moment merk ik ook dat er goede dingen gebeuren(gelukkig)maar het feit is dat het nog steeds gaande is.

Ingezonden: 08 Okt 2008 08:14
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
in ieder geval al bedankt voor deze reactie. misschien kun je je voorstellen dat ik in een soort van(hele enge)film ben beland.ik wist niet never nooit niet dat dit kon en dacht eigenlijk dat ik alles in het (normale )leven wel een beetje kende. als moeder zijnde is dit vreselijk.ik kan goed discusieren,praten,over situatie's nadenken ect. maar het is zo geweest dat ik op die manier word uitgeschakeld.dit is een andere dimentie. op dit moment merk ik ook dat er goede dingen gebeuren(gelukkig)maar het feit is dat het nog steeds gaande is.

Ingezonden: 06 Aug 2009 11:42
Karin

Ingezonden: 06 Aug 2009 13:05
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
bedankt voor je inbreng karin echt enorm,wat een kei

Ingezonden: 06 Aug 2009 13:18
Geregistreerd gebruiker Nu offline	Inzendingen: 27 Deelnemer sinds: Sep 2008
Als je werkelijk waar een beetje gevoel en inlevingsvermogen had zou je kunnen beseffen dat dit verre weg van leuk is/grappig is.

Pagina's: 1

Aangepast zoeken