Paranormaal Forum

Paranormaal Forum Nederland - Spiritueel Forum Nederland

»Gebruikersnaam: »Wachtwoord:   Gegevens onthouden? 
Paranormaal Forum / Spiritueel / Ervaringen / Overleden studie maatje
Ingezonden:  16 Dec 2015 11:31
Lieve allemaal,

Mijn naam is Iris Konijnenburg, ik ben 17 jaar en student dierverzorging.
Ik weet niet goed waar ik moet beginnen, dus ik ga gewoon schrijven en zie wel waar ik uit kom.

Afgelopen september heeft een studie maatje van mij zelf moord gepleegd, ze is door schoonmakers op het schooltoilet gevonden. Ik weet dat ze depressief was, en regelmatig angst aanvallen had.
Ze liep regelmatig huilend het lokaal uit, op het moment dat ik er voor haar wilde zijn, werd ik op afstand gehouden.

We zijn nu bijna 3 maanden verder en ik heb  nog steeds veel moeite met deze gebeurtenis.
Ik zit nog steeds vol vragen van
-waarom is dit gebeurd?
-zijn wij echt zo blind geweest of liet ze haar toestand nauwelijks aan ons zien?
-als we hadden gezien hoe ver ze was, hadden we haar dan nog kunnen redden?

Ondanks dat het moeilijk is en blijft ervaar ik haar nog steeds op school.
Ik zie haar spirit regelmatig en ik hoor haar stem, ze voelt voor mij beangstigend ik word er enorm zenuwachtig van, en ik wil eigenlijk alleen maar weg rennen, ik denk dat, dat haar gevoel is maar het kan ook zomaar mijn eigen gevoel zijn.

(Nu ik dit allemaal schrijf, lijkt er wel een baksteen aan mijn hart te hangen en mijn ogen prikken van moeheid en emotie)

Naast dat ik haar nog steeds hoor en zie, gaan er op school zomaar deuren open en zijn er wind vlagen die er nooit waren. Ik weet dat ik niet bang voor haar hoef te zijn, ze was zo goed en zou niemand expres kwaad doen.

Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik wil haar helpen, om haar rust te vinden maar ik durf dit niet.

Kan iemand mij advies geven, of mij helpen?

Ik ben jullie nu al dankbaar,
Groetjes Iris
Ingezonden:  16 Dec 2015 11:41
ten eerste gecondoleerd.

Waarom het gebeurd is... waarschijnlijk omdat zij haar levensles heel erg moeilijk vond, en niet wist hoe ermee om te gaan, om te kunnen groeien.

Jij stond niet in haar schoenen, en ookal wist je het van haar angsten, dat is voor veel mensen niet het zelfde als ervaren.
Je moet jezelf niet de schuld geven van de keuze die zij maakte. Hoeft niet. Het was haar leven, met haar lessen. Dat klinkt heel erg hard, maar dat moet je wel beseffen. Ookal zou jij graag het anders hebben willen zien.

Je kan haar helpen door te zeggen dat ze naar haar engel mag gaan, en naar boven mag gaan. Of aartsengel Michael vragen om haar ziel te helpen.
Ze mag boven bijkomen van dit leven, en verder gaan op een andere manier.

Veel sterkte gewenst.
Ingezonden:  16 Dec 2015 17:16
Lieve Iris

Met veel medeleven heb ik jou mail gelezen. Mijn innige deelneming en wens jou veel moed, kracht en liefde om dit verlies te dragen.
Ik heb er bijna geen woorden voor , maar ik probeer.
Op zo een jeugdige leeftijd hoop/wens je, dat mensen zich doelen stellen, verder ontwikkelen, studeren, verliefdheid, genieten van het leven en nog zoveel meer. Waar jij over schrijft verwacht je dan al helemaal niet.
Toch is het een keiharde realiteit. Hoe ik uit je mail kan opmaken ,worstel jij enorm met de vraag "had ik het kunnen voorkomen? Het is niet nodig om jezelf op te zadelen met deze wel erg pijnlijke vraag. Geen schuldgevoel . Probeer jou gedachten en gevoelens te doorbreken , jou leven weer op te pakken en jou doelen te verwezenlijken.Jou maatje zou niks liever willen dat jij "doorgaat". Zie terug naar de mooie momenten en dat "jij"er toen was om haar bij te staan .
Je kan je emotie perfect verwoorden, is niet altijd evident, Je maakt verdriet toonbaar en bespreekbaar. Verdriet ervaart ieder op een eigen manier.
Ik stuur jou van hieruit al mijn positieve krachten en zorg goed voor jezelf.
Liefs
Xxx
Ingezonden:  17 Dec 2015 08:27
Lieve RoosMarie en Ulma,

Heel erg bedankt voor jullie antwoord en advies, hier kan ik wat mee.
Ik ga mijn best doen deze lijnen te doorbreken( om zelf mijn dromen waar te kunnen gaan maken), en haar naar het licht toe te sturen, want rust en liefde is wat ze verdient.

Liefs, Iris