Paranormaal Forum

Paranormaal Forum Nederland - Spiritueel Forum Nederland

»Gebruikersnaam: »Wachtwoord:   Gegevens onthouden? 
Paranormaal Forum / Spiritueel / Ervaringen / spirituele gebeurtenissen na overlijden van onze dochter...
Ingezonden:  26 Okt 2012 09:23   Laatst gewijzigd door: mama van een twin
Graag hoor ik jullie meningen,tips en verhaal wat jullie ervan vinden?
me dochtertje is op 27 maart van dit jaar overleden in het sophia kinderziekenhuis te rotterdam.
ze leed aan een spierziekte SMA.
we kwamen er via een DNA test achter dat ze deze ziekte heeft, met 8 maanden,omdat ze ineens niet meer na functioneren behoorde..
een klap natuurlijk,als je hoort dat ze niet ouder als een jaar zal worden, tenslotte werd ze 1,5 jaar en ouder en de artsen stonden voor een raadsel dat ze ineens meer ging doen omdat deze ziekte een verlamming van de spieren veroorzaakt.
,maar mijn gevoel zegt dat ze kracht kreeg om door te gaan ook voor ons en te leren, want ze zag zo wijs in haar oogjes en ze leek een verre spirit die veel geleerd heeft..of ik kan het mis hebben..
in februari werd ze ziek en veel benauwd en kwam door een wegval(leek alsof ze dood was!!)in het sophia kinderziekenhuis terecht en heeft 7 weken op de intensive care gelegen..
het ware heftige weken vol spanning en emoties en er viel een last van de schouder dat de zware zorg van de afgelopen tijd en wat er in de toekomst komen zou weg viel..
in die 2 jaar heb ik voor hun allebei gezorgd fulltime (is een tweeling)en ben toen gestopt met werken en zat in ziektewet..

nu ik weer goed ga,heb ik afgelopen tijd veel paranormale activiteiten meegemaakt waaronder de foto (bovenaan)in de rouwkamer met een gezicht in een orb.
thuis bewogen spulletjes,waaronder me lepel in me beker,snoer van me oplader lag op de grond en maakte een golvende beweging.. etc voel vaak koude wind, maar heb het idee gehad dat, een dag na haar overlijden zij tegen mij gesproken heeft, me man en ik gingen met mijn zus en een goede vriendin van ons(die veel in het sophia was) mee om kleding uit te zoeken voor haar "vrolijke"crematie..
Ik weet niet hoe het kan zei ik maar ik hoor ineens in me hoofd"wees vrolijk en blij" ik kan het niet verklaren!!!!
en kreeg later roze door, dus zijn geslaagd voor roze als kleding stuk!

het was een zwaar jaar voor ons en willen deze het liefst en zo snel mogelijk afsluiten..

ik heb veel mensen verloren waaronder me dochter en dat is wel genoeg na alle ellende van afgelopen 10 jaar, ik ben nu 30 en dit alles begon op me 20e...
volle rugzak dus..

maar over mijn meisje,wat ik denk dit was een levensles voor haar en ook voor mij..om te leren hoe het is om een kind te verliezen en dat weet ik, dit wil ik NOOOOOOIT meer mee maken!het is goed.

nu ik thuis zit met een gebroken enkel,naja nu geopereerd en nog een paar weekjes en mag ik weer proberen de oude te zijn, ben ik dingen positief in gaan zien, ben blij dat ik een stel gezonde benen heb en alles zelf kan,behalve nu..
dat ik meer negativiteit loslaat en alles positief in ziet.
ben blij met wat ik heb en zo nog vele jaren me toekomst tegemoet wil gaan!
en waar ik zeker blij mee ben is dat ons prinsesje onze bruiloft 1 juli 2011 heeft mee gemaakt!

ik merk aan mezelf dat ik spiritueel meer aan het ontwikkelen ben, meer het horen en voelen,(het zien vind ik eng waarom?)
en voel me er zo fijn bij, dat ik nu zoiets iets wanneer het onze tijd is zien we ons prinsesje weer maar dan gezond!
en heel fijn dat me zoontje zijn zusje ook ziet!
tips en advies van harte welkom!!

Ik plaats als eerste de bijzondere foto's met waarin orbs te zien waarvan 1 met een gezicht erin en waarvan ik zeker vermoed wie het is.. Dit is in de rouwkamer bij mijn dochtertje.. en een foto van een orb die bij me zus haar arm te zien is..ik zou willen weten wie of wat dit is?al heb ik een vermoeden..


http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/555263_322824814449104_789572675_n.jpg



http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/563244_322820661116186_1207995764_n.jpg



http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/542035_322827817782137_1817236698_n.jpg



ik zal ook foto's van ons plaatsen met ons meisje..

http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/img13629379971.jpg

http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/img1362937969.jpg



wat kunnen jullie vertellen?over haar en hem?(hij is nogal sceptisch, 50/50 met het paranormaal ondanks hij zijn overleden zus heeft gezien in onze slaapkamer van het vorige huis,bestuurd zijn dromen,maar is zo sceptisch met:" ze komt toch niet dat ik haar zie, en er is niks!"ik wordt dan boos en zeg er is hierna wel wat anders zou bijvoorbeeld de foto met 5 orbs niet gemaakt kunnen worden.. we hebben zoveel dingen hier thuis meegemaakt en nog...ik snap het niet..ik denk dat hij zich afsluit..

ik zelf denk haar gezien te hebben,en zie het nog voor me,ik brak me enkel op de sportschool(sporten is goed voor je he?)en ik lag op de grond en de mensen van de ambulance spoten bij mij een zwaar middel in(wat me prinsesje ook kreeg)waardoor ik suf werd en half sliep omdat ze me voet recht gingen zetten..
Ik zag een oranje waas..je kan het vergelijken met als je in de zon ligt met je ogen dicht..en ik zag rechts van mij in me ooghoek een kleine donkere schim staan..soms twijfel ik maar ook zo raar dat ik het wel weer voor me kan halen.
ik vertelde het aan me man en die zegt ook zal wel met je onderbewustzijn te maken hebben enz enz ik zeg niet waar! weet je wat ik ga het nu tekenen!!ik pakte vilstiften en ben het gaan kleuren.. om te laten zien wat ik zag..
dus ja soms lastig hoor om het erover te hebben dus daarom blij met jullie forum.
Liefs,

Me man en zijn prinsesje in het sophia kinderzkh.


http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/20120311_160548.jpg








en wij samen met haar...

http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/JenayainSophia.jpg



en een foto van haar tweeling broertje,wij hebben het vermoeden dat zij er iedere avond is om met hem te spelen en zij is niet als enige daar, hij ligt tot laat te praten en te spelen..

http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/576006_388428337888751_2137896797_n.jpg
Ingezonden:  26 Okt 2012 14:36
zo bijzonder allemaal...
Ingezonden:  26 Okt 2012 20:03
Hallo?iemand?x
Ingezonden:  26 Okt 2012 21:15
Zo meid,heftig zeg!!!

Ik krijg veel kracht door bij jou...
Je bent een hele sterke persoonlijkheid.

Je zegt dat je je spiritueel aan het ontwikkelen bent en dat je daar heel blij van wordt,dat is mooi.
Ik herken dat,ik heb alles wat er maar mee te maken had mn hele leven weggeduwd omdat ik het als negatief ervaarde.
Maar sinds ik er meer voor open ben gaan staan en me open stel ook,ervaar ik het ook als positief en ik word er ook blij van,dus die blijheid herken ik wel.

Zorg wel dat je niet je man overwalst met je enthousiasme,dwing hem niks op,gun hem zijn eigen gedachtes en tempo.

Bij je dochtertje komt er berusting in me op.
Rust en gelukkig gevoel.
Ik denk wel dat ze met je zoontje komt spelen,Sterke connectie.

Prachtig meiske trouwens!!!
Ingezonden:  26 Okt 2012 21:38   Laatst gewijzigd door: Roosmarie
geduld is een schone zaak... je vraagt in een kort tijdsbestel even snel zeker 6 foto;s te lezen....
En we hebben ook hier weekend. het zal vast nu niet vastzitten op 1 of meerdere dagen toch?

Lukt mij dus ook niet hoor, en ik ben nu te moe... maar wilde zeggen dat mannen vaker wel dingen doorkrijgen, maar het afschuiven op andere zaken.
Ingezonden:  26 Okt 2012 21:44
hahahahah okee heeft geen haast hoor hihihihi,
ik hoor het wel wat jullie mij te vertellen hebben.
Ik heb dan wel een vraagje:
mijn man zegt steeds ja, als ik dood zou gaan en ik zie dat er veel verdriet is zou ik langs gaan, maar ik legde hem uit dat het anders is en niet meer de denk en prikkelen hebben als je nog een "mens" bent ofzoiets..
hoe leg ik hem dat uit?
net als dat ik zeg je moet het als je jasje zien wat je uit doet en van binnen dat ben jij, nee zegt ie maar gaat via de hersenen die zorgen dat ik zo ben..
ik zeg nee die sturen alleen maar alles in je lijf aan, dus o zegt hij dan ben ik mezelf niet meer als ik dood ben..(vind dood weer zo naar woord) wie zou me hierbij kunnen helpen en uitleggen hoe het in elkaar zit?
alvast bedankt en fijn weekend!
Ingezonden:  26 Okt 2012 21:51   Laatst gewijzigd door: nuchtermeisje
je maakt in korte tijd 2 topics aan met dezelfde vraag, en je wilt meteen antwoord. zo werkt het helaas niet, zoals Roosmarie al zei.. Heb geduld. zie het zo.. je word naar een topic toegetrokken. ik zelf vind je verhaal te onsamenhangend (je wilt op heel veel verschillende vragen een antwoord) om je te kunnen helpen,het houd mij een beetje tegen sorry.

ik wens je veel succes verder
Ingezonden:  26 Okt 2012 21:59
Overlijden: zoals ik het heb ervaren, staan er de laatste maanden/weken engelen aan je bed, om je voor te bereiden tot het moment.

Als je lichaam overlijdt, gaat je ziel eruit (vaak ook te zien, het lichaam mist iets van de uitstraling van het levende)  En dat iets, is de ziel.
In het begin zit die nog eventjes vast, maar gaat hierna naar boven toe, met de engelen mee.
Ingezonden:  26 Okt 2012 22:14
@ nuchtermeisje.. okee jammer maar zo bedoel ik het niet namelijk..ben dan zo enthousiast sorry als het verwarrend overkomt.
komt dat ik zoveel ineens meemaak en bijzonder vind...

Ingezonden:  26 Okt 2012 22:20
@ roosmarie

het viel me op inderdaad dat ons prinsesje vaak om zich heen keek of langs ons heen, en dat je dacht van okeee... wie ziet ze?
het viel me inderdaad op dat wanneer ze overleed, dus de laatste adem uit ging blazen(krijg weer benauwd en verstik gevoel omdat je weet dat je ze kwijt gaat raken en het gebeuren gaat.)dat haar uitdrukking idd anders werd..
is de ziel altijd wie we nu zijn?of is dat dan weg vraagt me man ook zich af,want anders als je elkaar weer tegenkomt zogezegd zou raar zijn dat bij wijze van onze dochter ineens anders is..
en hoelang van te voren was haar zieltje er al uit?
ze is na middennacht overleden,gebeurd het op het moment van laatste ademhaling en hartslag of is het lichaam er dan alleen nog die daar ligt?
Mijn gevoel zegt wel dat het heel druk was toen zij opgevangen werd...
ik laat het nu even bij een vraag/onderwerp steeds anders wordt het voor jullie te verwarrend.
alvast bedankt liefs, M.
Ingezonden:  26 Okt 2012 22:39
maak niet uit meid. ik snap het ergens ook wel het is niet niks idd wat je allemaal meemaakt, maar heb even geduld zijn vast veel mensen die jou heel goed kunnen helpen. ikzelf vind het te lastig omdat het voor mij niet zo overzichtelijk is, maar zou je graag willen helpen hoor. als ik meer tijd heb zal ik eens een poging wagen.

En voor jou, ik snap je verdriet maar probeer ook een beetje je rust te pakken

Knuffel en veel sterkte.
Ingezonden:  26 Okt 2012 22:51
Okee, super ja ik probeer het,(ja heb een rugzak vol vanaf me 20e en zoveel gebeurd,overlijden van familieleden,dat ik zoveel in 10 jaar ellende achterde rug heb) en ja ik moet nu wel zit met gebroken enkel thuisdus dat rust houden zit wel goed hahaha al is me boefje heel aandachteisend dat ik niet aan de rust kom overdag hihi alleen wanneer hij beneden in zijn campingbed slaapt..ach ben geopereerd en gaat goed,bijna weer lopen!tot ik de oude weer ben
Ingezonden:  13 Dec 2012 20:26
Hoi M.,

Het was heel confronterend en ook heel mooi om voornamelijk die laatste 2 foto's van je dochter te zien. Mijn eigen dochter is nu bijna 18 maanden. Dat niet alleen, ze hebben ook veel van elkaar weg, zelfde kleur haar, ogen, de grove krullen in het haar. Meiske, wat moet jij een verdriet hebben:-(. De hersenen bevatten de eerste periode echt nog niet goed wat er allemaal is gebeurd, dat komt pas veel later en ook is het voor iedereen verschillend. Maar je hoeft het niet achter je te laten, niet af te sluiten, omarm haar maar, want ze is bij je. Ze heeft nog geen dag bij je weg gewild, want eerlijk is eerlijk, welk kind wil nou weg bij mama. Wanneer je er aan toe bent, komt de verwerking heus wel, ons lichaam en geest is veel veerkrachtiger dan we ooit konden vermoeden. Het is wat het is M., maar haar vergeten hoeft echt nooit en haar nooit meer te missen ook niet. Ze is en blijft jouw dochter!! Heel veel sterkte met het proces waarin je zit. Je dochter geeft je een bloemetje dat op een margriet lijkt met hardroze blaadjes, ze houdt hem aan zijn steel vast en wil hem aan je geven. Zelf heeft ze het heel druk met spelen en er zijn meerdere mensen daarboven die voor haar zorgen, waaronder een oma maar ook wat jongere mensen, ik zie een jongen met donkerder haar die nog geen 20 lijkt en een soort witte blouse aan heeft met de bovenste knopen los.
Ingezonden:  13 Dec 2012 21:05
op zich gaat het goed met mij,maar ik raak overdonderd,dat bloemetje waar je het over hebt ,had zij vast met een fotoshoot vorig jaar.. ik zal eens kijken of ik de foto kan plaatsen..
bedankt !
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:00   Laatst gewijzigd door: mama van een twin
[img]http://i149.photobucket.com/albums/s43/manoosje82/Afbeeldingvantelefoon003_zpsccd3cca6.jpg[/img]
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:03
Dat is de bloem!!
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:04
zie hier het bloemetje.... dat maakte veel in mij los,ik heb hem van haar aangenomen via mijn gedachten zodat ze weer lekker spelen kan,en zo fijn dat ze nooit van mijn zijde wijkt... het valt me op dat op veel foto's van mij altijd naast me een orb te zien is ter hoogte bij mijn benen...
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:05
oh echt waar!!! ik wist het zeker dat dit de bloem moest zijn!
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:08
en wie zijn bij haar? ik ben veel familie verloren afgelopen jaren...
ben wel eens benieuwd wat zij nou zo op z"n dag heel de dag doet? lijkt me toch niet heel de tijd bij mij te zijn?
die jongen waar je het over had... ik vermoed wie het kan zijn,maar zou je daar meer over kunnen vertellen?
Liefs, Mandy
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:20
Mmm nu heb ik net een lap tekst ingetypt die ik niet meer teruglees. Nog even kort: ja zij is wel altijd bij jou, maar leeft wel in haar eigen wereld. Overigens is ze nu 2,5, draagt ze een soort wit/lichtblauw jurkje zonder mouwen. Die vrouw is jouw moeder of een zus van je moeder. Die jongen, daar lopen 2 dingen door elkaar heen, enerzijds zie ik een miskraam anderszijds een ongeluk. Jij weet het wel, zegt hij.
Ingezonden:  14 Dec 2012 14:23
En wie is Marcel??
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:41
die vrouw is inderdaad mijn moeder, die is in 2004 overleden,...
dan weet ik om wie het gaat!!het is haar neefje!kindje van mijn zusje,het is een moeilijke keuze voor haar geweest....
marcel?geen idee ,ja ken een marcel maar dat was mijn dansleraar jaren terug..
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:49
zodra haar tweeling broertje naar bed gaat,is hij gewoon tot heel laat wakker en ligt te praten en spelen,wie zijn er bij hem?is soms best vervelend dat hij zo laat slaapt.
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:50
mijn zus wil weten of hij het haar kwalijk neemt dat ze die keuze gemaakt heeft?het zit haar nog heel dwars..en veel verdriet ervan..
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:53
of heb ik het mis over dat het ,het kindje van me zus kan zijn?er is vroeger wat gebeurd met ons moeder namelijk..
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:54
Maar wat is er dan gebeurd? Ik kan wel het eea horen of zien, maar heb geen glazen bol;-)
De jongen die ik zie is al groter maar wel jong, heeft donker half lang bijna sluik haar en is een beetje getint.
Ingezonden:  14 Dec 2012 15:59
ze heeft vroegtijdig in de 21week van zwangerschap beeindigd...
ze had een verschrikkelijke relatie en werd bedreigd door zijn broers en hij was ook niet een van de aardigste.. hij is dus half indo/half nederlands.. en ze had hem een naam gegeven..
Ingezonden:  14 Dec 2012 16:01
Vraag maar eens aan jouw zoontje met wie hij speelt en praat
Ingezonden:  14 Dec 2012 16:08
Dan is het haar zoon
Wanneer heeft ze dit gedaan? Deze jongen kijkt me aan en heeft een wat stoer karakter, introvert. Weet je, soms moeten we keuzes maken die ons de rest van ons leven min of meer blijven achtervolgen. Laat haar hem om vergeving vragen, hem te laten praten. Ze moet hier een rustig plekje voor gaan zoeken. Waar ze het meest met hem in contact kan komen. In ieder geval is hij bij je mams en dochter.
Ingezonden:  14 Dec 2012 16:09
Maar het is langer dan 10 jaar geleden?